Daeley en de Rommel Piet

Zondag 22 november 2020

Misschien weten jullie het nog wel, vorige week is Sinterklaas weer uit Spanje naar ons land gekomen. Mijn broer, neef en nichtje hebben toen bij oma en Opa IJsbeer gelogeerd. En nu is het mijn beurt, alleen wil mijn vader mij zaterdag na het zwemmen in Lelystad meenemen naar de caravan en dus… En als papa niet gaat dan heb ik alsnog de gelegenheid tot… Maar dan hoor ik dat wij vanavond shoarma eten en daar… Ja dan wil ik dus niet meer naar hen toe maar thuis eten en dat moet ik zelf tegen opa en oma zeggen.

Oeps dat is moeilijk. En het wordt nog lastiger want Opa IJsbeer zegt dat hij dan de aardbeien zelf op gaat eten die hij speciaal voor mij heeft gekocht. Tja, dan moet ik kiezen tussen een boterham met aardbeien en een broodje shoarma. Dat is gewoon niet eerlijk. Welke keuze maken jullie? En als mama dan zegt dat wij dan zondagavond shoarma gaan eten? Nou dan ga ik toch lekker alsnog naar De Python. Mijn papa pakt snel een koffertje voor mij in en hup, wij weer op pad.

Omdat ik nog geen boterham heb gegeten, maakt mijn opa snel een toverbroodje voor mij en dan een broodje met aardbeien. Hmmm, zo lekker. En ik ben niet de enige die daar zo over denkt, want Pluto die kijkt het brood bijna van mijn bord. Ik moet hem een paar keer vanmanend of is het vermanend toespreken.

Oma heeft ondertussen het speelkleed al naar beneden gehaald. Het is bijna weer ouderwets. Alleen is het nu geen maandag dat ik bij mijn opa en oma ben, maar zaterdag. Ik bouw en speel, ook met autootjes en tussendoor ook nog even op de iPad, die wel heel erg oud aan het worden is en niet meer zo goed oplaadt.

En dan aan het einde van de zaterdagmiddag moet Almere voetballen. Natuurlijk juich ik het hardst van allemaal als Almere scoort. Oma maakt ondertussen ei met frutsels en dat eet ik op brood. Bijna net zo lekker als shoarma, maar die aardbeien zijn toch echt het lekkerst van alles. Als het Sinkerklaasjournaal begint zet oma voor mij de televisie op een andere zender. De Pieten zijn ook vandaag heel erg sloom en ondeugend, maken overal een rommeltje van en lachen iedereen en elkaar uit.

Een van die Pieten heeft, eerder vandaag, in het winkelcentrum Opa IJsbeer ondersteboven gelopen en opa heeft toen verteld dat ik bij hem slaap vannacht. ‘Dan komen wij hem daar wel een kadootje brengen’, heeft Rommel Piet tegen Opa IJsbeer gezegd. Voor ik ga slapen, zing ik samen met opa en oma nog een paar versjes voor Sinterklaas en mag ik mijn schoen zetten. Daarna moet ik naar bed. Opa brengt mij en leest voor en zingt een liedje. Nou dat kan hij echt niet. Ook al gaat het over hemzelf; mijn ouwe opa.

De volgende morgen als ik opsta is opa weg, aan het wandelen. En hij heeft helemaal niets gezien, geen cadeau, helemaal niets. Nou ik wel, ik schrik me een hoedje. Oma, oma, o kom toch eens kijken. De kamer is een geweldige rotzooi. Het kleed is omhoog getrokken. Er ligt zelfs een stoel ondersteboven en mijn schoen… waar is mijn schoen? Nou die hangt aan een deurkruk. Die Piet die heeft er echt een bende van gemaakt en ik help oma met opruimen. Maar een ding is weer lief, Rommel Piet heeft ook een pakje en een brief voor mij achtergelaten.

En weet je wat daarop stond?

Ik zal het jullie vertellen: Lieve Daeley, dat ben ik dus. Waar was je nou. Ik maar zoeken, niet op de Python, niet op de Mickey Mousse. Geen schoen, geen water, geen hooi. Ik zei nog tegen je opa: Als er een schoen staat en water en hooi, en er mooi gezongen is dan heb ik een cadeau voor Daeley, maar ik zie niets. O o o, ja daar bij de deur daar staat een schoen en hooi en water, stukje oud brood. Het laatste kadootje van vannacht helemaal onder uit de zak, eindelijk heb ik je gevonden. Maar nu is het papier op, ik heb iets van je oma geleend. Lieve Daeley laat altijd goed weten waar je bent. Ik zoek me een rotje. Pak maar gauw uit. Dikke knuffel. Piet.

Nou dat laat ik me geen twee keer zeggen. Ik vergeet daardoor bijna de Sint en Piet te bedanken, maar gelukkig is oma er om mij dat te vertellen. En opa? Als die terug is geeft hij mij weer twee van zijn boterhammen en nog een extra met aardbeien. Ben ik toch niet voor niets bij hen geweest.

Oma en opa zetten met mijn hulp daarna het kadootje in elkaar. Papa en mama komen mij aan het begin van de middag halen, maar ik mag van Opa IJsbeer pas gaan nadat ik een appel en nog wat aardbeien heb gegeten. Ja, die aardbeien laat ik mij niet door de neus boren. 

Opa IJsbeer

Yari en de woorden schat

Zondag 15 november 2020

Als kleinzoon van Opa IJsbeer moet je wel een dikke huid hebben. Iedere keer weer bij hem logeren hoort een feestje te zijn, maar gelukkig is oma er ook nog om alles in goede banen te leiden, want anders… Het is alweer een tijdje geleden dat ik bijna iedere dag bij hen over de vloer kwam. Als ik daaraan terugdenk, dat is echt een te gekke tijd geweest. Geen school en toch iedere dag weer naar school via de computer. Nieuwe woorden leren, rekenen, tafels leren en veel buiten spelen. Soms ook met mijn lievelingsnichtje.

Wat hebben wij plezier gehad, in de tuin en bij de vijver; van oma geleerd een pijl en boog te maken en dan niet op elkaar richten. Ja (zucht) dat was toen het nog mooi weer was en lekker warm en nu, nu is het buiten fris en regenachtig en blijf ik binnen. Alhoewel.

Op zaterdag, o nee op verzoek van oma ben ik al op vrijdagavond gekomen. En tot mijn verrassing schuiven mijn neef en nicht op zaterdagmiddag ook aan en blijven een nachtje slapen. Dat is dikke pret met zijn drietjes. Het hele huis wordt op zijn kop gezet. Verstoppertje spelen, soep zonder sliertjes eten en gedraaide patatjes. Hmmmm lekker.

En serieus? Nou dat probeer ik echt wel te zijn, maar die Opa doet er alles aan om mij te laten struikelen. Niet letterlijk maar hij doet wel steeds een poging om mij op het verkeerde been te zetten. Waar hij nog steeds geen erg in heeft, is dat ik toch echt links georiënteerd ben. Misschien voor menigeen een moeilijk woord, maar ik schrijf links en als ik een bal wegschop doe ik dat het liefst met mijn linkervoet en heeft mijn rechterbeen vooral de functie van chocoladebeen. Dat laatste heeft dus niets met Sinterklaas te maken, maar meer dat ik dat been vooral gebruik om op te staan.

Maar goed Opa IJsbeer leert mij zo nu en dan ook nog wel iets. Zo heb ik zaterdag met oma, en mijn neef en nicht een nieuw spel gespeeld. Voor mij nieuw. Allemaal letters gebruiken om woordjes te maken en die woordjes op een bord plaatsen en als je dat dan goed doet, dan krijg je daar punten voor. Opa IJsbeer telt die punten. Aan het einde heb ik als eerste mijn balkje helemaal leeg. Dat lukken mijn nicht en oma ook. Alleen mijn neef Gianny niet. Die krijgt voor straf tien punten in mindering en daardoor heb ik de meeste punten en dus het spel gewonnen.

En dan mogen wij, voor het slapen gaan, onze schoen zetten. Wel moeten we met zijn drietjes zingen. Oma zingt mee, Opa IJsbeer niet, want tjeempie die man zingt vals. Vanmorgen zijn wij alweer vroeg wakker, voor het krieken van de dag zelfs en vinden in onze schoen een cadeautje. Voor mij speciale potloden, een gum en een mooi schetsboekje waarin ik meteen enkele tekeningen maak, want spelen met mijn dino’s en tekenen zijn toch wel de leukste dingen.

Mijn Opa IJsbeer heeft gewoon het verkeerde beroep gekozen en wil in de loop van de ochtend weer schooltje spelen. Ik moet van hem allerlei woorden opschrijven, zodat hij kan laten zien hoe alles kan worden geschreven. Slapeloze nachten houd ik daaraan over, waarom mag ik geen nagt schrijven als ik dat versta. En vlonkeren van een sterenheemel kan toch best. En hij doet ’s middags een dutje waarom mag ik dan niet duten of lekker weg doeselen schrijven. Om die man, en mijn moeder, een plezier te doen, zal ik het op school goed schrijven. Beloofd!

Maar nu wil ik toch echt gewoon met Fayèn met mijn dino’s spelen. En dat het buiten blaadjes sneeuwt en dat de wolken beginnen te huilen is voor iedereen jammer. Maar voor ons? Wij zijn gewoon te druk om ons daar druk over te maken en spelen ons eigen spel. En de volgende keer dat wij samen zijn, gaan we daar gewoon weer mee verder.

 

Opa IJsbeer

Een vijfklapper voor de beker

Zaterdag 29 augustus 2020

Na een handvol oefenwedstrijden is trainer/coach Rody tevreden over de ontwikkeling die zijn team doormaakt. Vandaag staat voor de onder veertien van FC Almere de eerste krachtmeting op het programma waarin iets te verdienen valt. Het elftal is voor de beker in een poule gekoppeld aan Aalsmeer, het tweede van Kampong en Hooglanderveen. Dat laatst genoemde team is vandaag de eerste tegenstander, een duel dat al vroeg in de ochtend wordt afgewerkt op sportpark De Marken.

Hooglanderveen is voor een deel van de Almeerse jongens een bekende. De laatste wedstrijd tegen die ploeg leverde een moeizame 1-0-zege op. Maar ja toen stond er wel een heel ander elftal binnen de lijnen. Er zijn immers diverse spelers vertrokken of gestopt. In korte tijd is Rody erin geslaagd om van ‘zijn selectie’ een vechtmachine te maken. En dat vechten is in de goede betekenis van het woord bedoeld. En dreigt iemand te ontsporen dan grijpt Rody verbaal meteen in.

Vanaf het eerste fluitsignaal laat Almere zien dat er slechts een team aanspraak op de overwinning maakt. Wel duurt het zeventien minuten voor de score wordt geopend. Op aangeven van Luca scoort rechtsachter (!) Alessio in tweede instantie. Een minuut later krijgt Luca weer een assist op zijn naam, ditmaal bedient de snelle rechterspits Ian, die afdrukt: 2-0. En als dan voor rust ook nog teamspeler Xavjé het net laat bollen lijkt de wedstrijd gespeeld.

De verslaggever weet echter ook dat na een tevreden ploeg na de pauze in kan dutten. In die eerste 35 minuten is doelman Tim geen enkele keer onder druk gezet en zijn belangrijkste daad is goed uitkomen op een diepe bal. Het centrale duo aanvoerder Soefian en de bikkelende Dion hebben bovendien hun zaakjes goed voor elkaar. Aan de zijkanten geven Alessio en Bram niets weg.

Na de hervatting vervangt de jeugdige, felle Kevin Bram en dat is zeker geen verzwakking. Ook de andere wissels pakken goed uit, maar eerst maakt Luca er nog 4-0 van na een schitterende steekpass van Xavjé.

Na die vierde Almeerse goal wordt het spel wel iets slordiger, waardoor Hooglanderveen eindelijk voor het doel van de gastheren kan komen. De afwerking laat echter te wensen over.

Het siert de bezoekers dat zij blijven voetballen en blijven hopen op een beter resultaat. De eindstand wordt door een goed doorzettende Donny, in het veld gekomen voor Xavjé, op 5-0 bepaald. Met vijf verschillende doelpuntenmakers is coach Rody uitermate tevreden. Dit is een basis om door te gaan. ,,Veel veranderen ga ik nu niet, want ik wil graag nog iets verder komen in de beker’’, zo vertelt hij na afloop.

 

Opa IJsbeer

Boven de wolken schijnt alweer de zon

Zaterdag 23 augustus 2020

Driemaal is scheepsrecht. Driemaal ben ik zaterdag langs de manege in het Buitenhout gekomen en driemaal heb ik een regenbui over mij heen gekregen. De eerste keer is dat totaal onverwacht en ben ik tot op het ondergoed nat geworden. Een koude douche zogezegd, de volgende keer heeft een poncho redding gebracht en bleef de schade beperkt. De laatste keer op de terugweg heb ik het water maar over mij heen laten komen.

Achteraf gezien zijn die regenbuien ergens goed voor geweest. Zij staan voor de drie tegentreffers die de jongens van onder veertien van FC Almere gisteren hebben verwerkt. Op Sportpark De Marken in Almere Haven hebben zij die ochtend geoefend tegen hun leeftijdgenoten uit Huizen. Noem het rustig de gele kant van De Wolfskamer. Een lastige tegenstander met trucjes waar de Almeerse jongens alleen maar van kunnen leren, moeten leren ook.

Voor mij, Opa IJsbeer, is het de eerste kennismaking met dit vernieuwde team. Diverse jongens zijn weggegaan, gestopt. Er staat een nieuwe trainer/coach voor de groep en die heeft ‘zijn team’ al enkele oefenpotjes zien spelen. Vooral achter gesloten hekken. Nu de vakantie voorbij is, wordt het tijd dat ook ouders, grootouders hun kroost kunnen zien.

Er is door Rody Schouten hard gewerkt om er een team van te maken. Goed smeedwerk kost nu eenmaal tijd en er zijn nog enkele weken te gaan voor de competitie losbarst. Er komen ook nog enkele bekerwedstrijden, met enkele goede tegenstanders. En dan is zo’n wedstrijd tegen de taatjes (en drie nennen) uit Huizen een mooie leerschool. Ook voor Opa IJsbeer om te wennen aan deze ploeg.

Het is nog veel te vroeg om te juichen, maar de teamgeest lijkt groot. Evenals de veerkracht. Er zijn nog diverse verbeterpunten, zowel op het gebied van uitvoeren van taken als op het technisch vlak. En dat is maar goed ook, want anders staan die jongens niet hier maar op De Toekomst of in Utrecht of…

Diverse kansen krijgt het team van Schouten voor rust. Luca is het dichtst bij een doelpunt, maar zijn inzet wordt nog net tot corner verwerkt. Aan die korte corners schort nog wel iets, de uitvoering kan stukken beter en als iedereen zich eigenlijk heeft neergelegd bij een doelpuntloze eerste helft slaat de tegenstander, ik tel dat buitenspel uit de beginfase maar niet mee, toe bij de eerste echte kans; uit een wel heel gemakkelijk gegeven vrije trap.

Na de hervatting is Almere iets minder dominant, maar krijgt voldoende mogelijkheden de wedstrijd naar zich toe te trekken. De leidsman wil echter niets weten van hands in het strafschopgebied (driemaal) en onthoudt ook Huizen een penalty bij een overtreding. Toch wordt het gelijk door Luca die op snelheid iedereen klopt, inclusief de keeper.

De vreugde is groot maar van korte duur. Drie minuten later valt de 1-2, de Almeerse grensrechter vlagt terecht; er is hands gemaakt en daarvoor ook al een overtreding gemaakt. Maar de arbiter komt niet terug op zijn beslissing: doelpunt. Als dan een kwartier later de 1-3 valt is de wedstrijd wel beslist. Of toch? Gianny denkt hier anders over en met een geweldige pegel zorgt de middenvelder voor de aansluiting.

En die gelijkmaker? Luca en Donny hebben de mogelijkheid op, maar ja er drijven alweer donkere wolken binnen op Sportpark De Marken. Maar Opa IJsbeer weet een ding zeker. Boven die wolken schijnt alweer de zon.

 

Opa IJsbeer

Nederland zit op slot

Zondag 22 maart 2020
Nederland zit op slot. Onze grenzen zijn zorgvuldig gesloten om te voorkomen dat iets uitbreekt, maar ook om te voorkomen dat iets doordringt tot de botte hersenen van mensen voor wie altijd al wordt gedacht. Het heeft zo zijn voordelen; ik word niet langer lastig gevallen door mensen die opdringerig mij over hun ware geloof komen vertellen. Zij komen bovendien nooit alleen, zijn bang dat ze even geen antwoord hebben op mijn opmerkingen waardoor – het is een open deur intrappen – bijna altijd een groepsgesprek ontstaat.

Misschien is het wel onbeschoft, maar wen er maar vast aan: ik ben degene die dat gesprek al snel afkapt. Heb immers niet gevraagd om hun woorden en heb al helemaal geen behoefte aan de uitleg die zij geven aan woorden die ooit eens voor het eerst zijn opgeschreven en daarna al zo vaak zijn doorgegeven en gewijzigd, dat er een andere draai aan is gegeven en dat die woorden volgens mij vallen onder de roddelrubriek, de rubriek van horen zeggen.

Het geloof zit vol metaforen en als die ook nog op een literair verantwoorde wijze bijeen worden gebracht, dan moet je wel stevig in je schoenen staan om al die zinsdelen met een breinaald door te kunnen prikken. Heus ik respecteer dat iedereen baat heeft bij, hulp vindt in, maar val mij er niet ongevraagd mee lastig.

Ik vergelijk dat wel eens met de reclame die ondanks een nee-nee-sticker soms op de mat valt. Als ik een speciaal patroon nodig heb, dan schaf ik dat wel aan. Wil ik weten wat de laatste mode is of wat volgend jaar mode wordt, dan koop ik een modeblad. Daarin verwacht ik dan te vinden of het in is om een shirt met of zonder kraagje te dragen. En als het helemaal moet dan heb ik altijd nog mijn laptop waarop ik iets kan uitzoeken.

Dat kan heel nuttige informatie zijn, maar ook feiten en onzinnige onderwerpen. Nuttige informatie? Nou als je aardappelschijfjes wil bakken dan kun je daar beter een stevige aardappel voor nemen. De Bildstar en de Nicola zijn er bijvoorbeeld uitermate geschikt voor. En om een chipszak te vullen zijn speciale soorten als Lady Chair geteeld, sowieso geen al te lange aardappelen omdat chips van lange aardappelen snel breken. Je zult maar aardappelboer willen worden en niet weten wat de best geschikte aardappel is voor jouw bedrijf.

U merkt het al. Ik zoek meestal mijn eigen weg en zit niet bij de pakken neer nu het besluit is genomen dat we niet langer meer naar buiten mogen. Nog steeds heb ik voldoende te doen en hoef me niet te beperken tot wat neuspeuteren achter de geraniums. Voor mijn oren moet ik nog wel iets bedenken, want een wattenstaafje mag niet meer, is niet milieuvriendelijk. Ik heb het al eens geprobeerd met de achterkant van een theelepel maar dat vind ik niet hygiënisch dus dat is eens en nooit meer.

Hier en daar heb ik al gehoord en gelezen dat Nederland regelrecht op een ramp afstevent omdat onze regering te laat is geweest met zijn besluit om het land op slot te doen. Sorry mensen dat ben ik niet met jullie eens. Die ramp ontstaat omdat wij, de mensen dus, dom en eigenwijs zijn; alles beter denken te weten en geloven dat ons niets overkomt en alle ellende overwaait.

 Opa IJsbeer

 PS

De Facebook-pagina Schrijvelarij heeft iedere maand weer een schrijfuitdaging. Soms via illustraties, soms met een tekst die aangevuld moet worden of een aantal steekwoorden. Voor maart 2020 staan er een aantal steekwoorden klaar die gebruikt moeten worden in een artikel/verhaal. Het gaat om de volgende woorden: Kraagje, aardappelschijfjes, breinaald, chipszak, regelrecht, vallen, modeblad, groepsgesprek, wattenstaafje, laptop.

Niet iedere uitdaging neem ik aan. Soms door gebrek aan inspiratie. En nu?

Spektakel op het hoofdveld

FC Almere – Ijsselmeervogels onder 13 jaar

Het is voor een jeugdteam een eer om op het hoofdveld van sportpark De Marken te mogen spelen. En dan ook nog eens tegen de ‘rooien’ uit Spakenburg, de club die geldt als allersterkste amateurvereniging van het land. Een titel die dit bolwerk aan de overkant van het water toekomt vanwege het grote aantal landskampioenschappen dat dit dure gezelschap heeft behaald.

Als kritisch volger valt het mij op dat FC Almere er opnieuw moeite mee heeft om een arbiter voor het door Benjamin gecoachte gezelschap aan te stellen. En als er dan iemand bereid is gevonden dan is het toch wel slordig dat er geen hoekvlaggen staan. Dat laatste wordt in de rust alsnog goedgemaakt. Het zijn uiteraard bijzaken, maar wel zaken die vooral geregeld kunnen en ook moeten zijn.

Maar alles draait om het voetbal en de twee teams bespelen de zenuwen van hun ouders en andere volgers vanaf het eerste fluitsignaal. IJsselmeervogels is iets feller dan de groene formatie, die misschien door de spanning van het spelen op het hoofdveld regelmatig wordt afgetroefd. Toch komen de Almeerse jongens op voorsprong door Luca die tijdens een uitval de bal via de paal in de lange hoek schuift.

De gelijkmaker laat slechts enkele minuten op zich wachten. Eerst wordt er nog een Spakenburgse treffer afgekeurd omdat de bal over de achterlijn is geweest, maar even later wordt de bal snoeihard tegen de touwen gekocht achter Jaïr. Die vervangt opnieuw de nog niet herstelde Dylan en heeft al eerder knap een schot onschadelijk gemaakt. Het wordt even later zelfs 1-2.

Almere herstelt zich echter keurig. Met een achterwaartse kopbal zorgt Gianny uit een hoekschop weer voor evenwicht en vlak voor rust tekent Rayan (bij de tweede paal) met het hoofd uit een corner voor 3-2.

Ook in de tweede helft is IJsselmeervogels iets gretiger, maar dat levert de bezoekertjes ook heel wat blessures op. Kwetsuren die gezien het geschreeuw zeer ernstig lijken, maar meevallen zodra de koude, natte spons wordt gehanteerd.

Met een prachtige actie schudt aanvoerder Rayan twee tegenstanders af en maakt zijn tweede van de dag. Vogels heeft pech dat het houtwerk wordt geraakt en haalt opgelucht adem als de scheidsrechter weigert naar de stip te wijzen als de doorgebroken Rayan wordt gehaakt.

De Spakenburgers antwoorden prompt als een halve omhaal met ietwat geluk in de hoek valt. Nogmaals kruipen de gasten door het oog van de naald. Xavje wipt de bal behendig over de uitgelopen keeper, maar op de lijn wordt er nog redding gebracht en even later vliegt de bal rakelings over. Gejuich klinkt er uit de Spakenburgse, of zijn het Bunschoter, kelen als Bram de bal ongelukkig in eigen doel werkt: 4-4.

En nog is de wedstrijd niet beslist. Met nog een minuut te gaan krijgt de Almeerse aanvoerder het op zijn heupen, breekt weer op links door en maakt het beheerst af. Zijn medespelers springen bovenop hem. Dit moet toch voldoende zijn om… IJsselmeervogels vindt van niet en smoort de Almeerse feestvreugde en met een alles-of-niets-aanval wordt het 5-5. De scheidsrechter vindt dat een mooie stand en fluit af. En coach Benjamin? Die is tevreden met de prestatie van zijn jongens. En terecht.

Opa IJsbeer

Zonder vrijwilligers gaat het niet

Almere O13-1 – Geinoord Nieuwegein

Zaterdag 8 februari 2020

Een goede voetbalclub overleeft slechts door de inzet van al die vrijwilligers. Vrijwilligers moeten bovendien over een dikke huid beschikken want ze krijgen bakken kritiek over zich uitgestort. Stoppen die vrijwilligers dan zal de club als een kaartenhuis ineen zakken en blijft er op de fundamenten slechts een ruïne over.

Betekent dat ook dat er helemaal niets mag worden gezegd? Natuurlijk wel en het siert de vrijwilliger als hij (of zij) ook daadwerkelijk iets leert van wat er mis gaat. En dat geldt uiteraard ook van de acteurs, de spelers. Zij trainen één tot twee keer per week, worden soms door de club of (groot)ouders in de watten gelegd, en maken desondanks week in week uit dezelfde fouten.

Dat heb ik zaterdag ook weer bij FC Almere gezien. Een echte voetbalclub waar alle voorgaande elementen aanwezig zijn. Ik ben hier opnieuw voor het eerste selectieteam van de onder dertien jaar. Jongens die de kou trotseren, diverse spelers zonder maillot en een bikkel zelfs met korte mouwen.

Tegenstander deze ochtend zijn leeftijdsgenoten van Geinoord uit Nieuwegein, dat net als het team van Benjamin van ’t Veer uit de voorgaande twee wedstrijden drie punten heeft behaald.

Almere oogt sterker en komt door aanvoerder Rayan al snel op voorsprong. Maar langzaam maar zeker kantelt het beeld zonder dat de bezoekers gevaarlijk voor het doel van Jaïr verschijnen.

Voor Jaïr? Inderdaad want doelman Dylan heeft in de openingswedstrijd tegen Houten een vervelende blessure opgelopen, heeft het vorige week tegen Hercules nog geprobeerd, maar huppelt nu op stelten rond en ondersteunt zijn maatjes vanuit de dug-out.

Toch komt Geinoord op gelijke hoogte, waarbij het wel de hulp van de arbiter nodig heeft. Via een verdediger van Almere komt de bal tegen de leidsman aan en belandt voor de voeten van de spits uit Nieuwegein. Het spel gaat door en de aanvaller weet de Almeerse sluitpost te verschalken.

Met die 1-1-stand gaan de spelers terug naar de kleedkamer. De uitgeklede dug-out wordt snel ingenomen door een deel van de aanhang, die de laatste nieuwtjes uitwisselt.

Na de hervatting neemt de thuisploeg voor de tweede keer de leiding. Na goed storen van Ocean, gevolgd door een fijne pass van Luca mag Rayan voor de tweede keer uithalen. Een minuut later heeft Luca pech met een schot net naast. De voorsprong blijft niet lang staan. Uit een hoekschop wordt er twee minuten later raak gekopt.

Nog geen drie minuten later wordt het goede spel van Geinoord, het positiespel van de bezoekers is beter, verdiend op voorsprong. De 2-4 valt nadat een vrije trap eerst nog op de vuisten van de keeper belandt. Uit de rebound wordt gescoord maar op advies van de grensrechter, bestaat die term eigenlijk nog wel, wordt de treffer afgekeurd.

Geluk heeft de thuisploeg als de arbiter de bal niet op de stip legt, maar net buiten de zestien deponeert. Almere probeert het ondertussen nog wel, maar mist het raffinement. De linies sluiten niet goed aan, toch komen er kansen zoals een prachtige omhaal van Rayan. Xavje en Rayen proberen het van afstand. Luca breekt door en wordt net buiten de lijnen door de keeper van Geinoord getorpedeerd. Weg gevaar en vreemd genoeg hoeft de keeper niet voortijdig naar de kleedkamer. Hij kan daardoor zijn glansrol blijven vervullen tijdens een bombardement van schoten, maar capituleert uiteindelijk wel voor een inzet van Sami.

Alles bij elkaar opgeteld; een iets beter Geinoord maar gezien het aantal Almeerse kansen kan de verslaggever leven met een remise: 3-3.

Opa IJsbeer