Dit is geschreven voor de maanduitdaging in 2026 van Schrijvelarij waarbij ik de volgorde van de steekwoorden heb aangehouden.
Juli is voor steekwoorden.
Voordeel, pleister, generatie, magisch, wasgoed, hakken, bonen, zomernacht, ijsschots,
fruitschaal.
Succes om daar een ietwat samenhangend verhaal van te
maken.
Het voordeel komt naar mij toe. Niet iedere dinsdag zoals een grootgrutter ons op de dag zelf toeschreeuwt via televisiereclame, nee iedere dag. Dat voordeel heeft bovendien een naam, die voor iedereen anders klinkt. Een liefdevol gezicht geeft vertrouwen en neemt alle pijntjes van de gehele wereld weg. Op de juiste plek een vinger weten te leggen en daar dan een grote, elastische pleister op plakken, uit zorgzaamheid, uit liefde, uit naam van.
Het is niet iets van nu, maar iets meer dan een eeuw oud. De generatie van mijn grootouders hebben het ontstaan ervan meegemaakt. Voor die tijd is de vindingrijkheid van gekwetsten regelmatig op de proef gesteld. Een stukje linnen, een kapot hemd, of anders wel een beetje mos, modder of bladeren, zelfs spinnenwebben hebben voor het magisch effect gezorgd.
De bindende factor blijft echter toch de liefdevolle persoon die zelfs het smerigste wasgoed eigenhandig van alle viezigheid ontdoet. Mijn vader, mijn vorige generatie dus, heeft daarvoor heel wat stammetjes staan hakken, want geld voor een wasmachine is er aanvankelijk niet. Nee die wordt jarenlang gedaan in zo’n op hout gestookt fornuis met koperen ketel, waarna de was strak door een handwringer gaat en tenslotte aan de waslijn terechtkomt, op de bleek wordt gelegd.
Natuurlijk maak ook ik mij zorgen. Wil echt niet terug naar die tijd, maar is het nu zo veel beter? Of zijn wij al sinds het bestaan van de aarde op weg naar het einde. Weer breekt er een ijsschots af, drijft weg van de polen. Op tafel staat de fruitschaal met plastic fruit. Aan de muur hangt het stilleven als bewijs.
Opa IJsbeer
