De afrekening
Voor de november uitdaging 2025 een verhaal geschreven met de volgende steekwoorden, in willekeurige volgorde. Vakantie – Borsjt – Flater – Ongemak – Telefoontje – Kastdeur – Douchehokje – Leiband – Doedelzak -Trolleybus,
Vandaag ben ik aan de beurt, althans dat dacht hij toen hij haar in de steek liet, of beter gezegd gewoon zijn boeltje pakte en voor de zoveelste keer zich onttrok aan zijn verantwoordelijkheden. Inderdaad dit was niet de eerste keer, hier was duidelijk sprake van een herhaling van zetten. Wie zijn geschiedenis enigszins napluist kan slechts een conclusie trekken, hij maakt de ene flater na de andere. Toch is er een verschil met de vorige slachtoffers die hij heeft gemaakt. Zijn nieuwste scharrel, meer dan tien jaar jonger, heeft gewoon haar zinnen op hem gezet, terwijl zij hem al jaren kent. Dus eigenlijk gewoon erom vraagt.
Zijn (voorlopig) laatste vertrek voelde aanvankelijk voor zijn
echtgenote alsof zij door een trolleybus was overreden. Het telefoontje
dat hij niet meer terugkwam bleef uit. Natuurlijk waren zij enkele jaren
gelukkig geweest, maar ook waren er momenten dat zij zich uitgeperst voelde.
Uiteraard het onderhouden van een goed huwelijk is net zo lastig als het
bespelen van een doedelzak, en het geluid wordt lang niet door iedereen
gewaardeerd.
Na een paar jaar kan zij iets rustiger terugkijken. Heeft
leren omgaan met haar ongehuwde status met twee kinderen. Het belangrijkste is zij
hoeft niet langer aan zijn leiband te lopen en dat heeft als voordeel
dat zij de riemen nu zelf stevig in de hand heeft. Aanvankelijk voelde dat nog
als een ongemak, onzekerheid troef en zich geen raad weten. Kan ik het
financieel wel aan, want er zat steeds een gat in onze begroting. En wat blijkt:
zonder hem gaat het uitstekend.
Bijna flierefluitend staat zij nu in de keuken op zoek naar
nieuwe recepten die zij deelt met haar twee jongens die het ook leuk vinden
iets nieuws te ontdekken. Soms is het gewoon iets eenvoudigs als een tosti, of
het beleggen van een pizza. Het is wachten op het ontdekken van de Oekraïense
keuken. Zij heeft het recept voor de borsjt al van internet geplukt.
En hij? Verschuilt zich nu op een eiland achter andere
rokken, zoekt achter kastdeurtjes naar eten voor de kinderen van dat
jonge ding, moet hun lunch verzorgen en is ongetwijfeld op weg naar het
volgende debacle, waarbij de schuldenberg zich opstapelen. Je kunt erop wachten
dat het koude, vuile water langs de deuren van het douchehokje naar buiten gaat
sijpelen en hij opnieuw de benen neemt.
Een gokje wagen? Hoeveel vakanties duurt het voor hij
weer single is en de schuldenberg ook op dat groene eiland hem te veel is
geworden. Nee, zij gokt niet en laat hem samen met hun kinderen in zijn sop
gaar koken.
Opa IJsbeer
